داده‌اى و دوستانت را به سوى آن فراخوانده و تشويق نموده‌اى و آن را برترين راه‌ها ، از لحاظ پاداش و بزرگوارترين آن‌ها از لحاظ عاقبت و بازگشت و دوست داشتنىترين آن‌ها از جهت پيمودن نزد خويش قرار داده‌اى ، سپس جان و مال مؤمنان را در پيمودن آن راه ، عوض بهشت خريدارى فرموده‌اى ، به اين صورت كه در راه تو كارزار نمايند و در نتيجه كشته شوند و بكشند ؛ وعده‌ى حقّى كه بر خود الزام فرموده‌اى . پس مرا از كسانى قرار ده كه در آن راه نَفْس خويش را به تو فروخته ، سپس به بيعتى كه با تو بسته‌اند وفا نموده‌اند ، بدون اين كه عهد و پيمان خود با تو را نقض كرده و يا شكسته و يا آن را تغيير دهم ، مگر به خاطر عمل به وعده‌ى تو و پذيرش محبّتت و نزديكى جستن بدين وسيله به سوى تو ؛ پس بر حضرت محمّد و خاندان او درود فرست و آن را پايان عمل من قرار ده و در اين روز روزىام فرما كه حضورم [ در جنگ ] براى تو و موجب خشنودىات گردد و گناهانم را فرو ريزى و مرا در ميان زندگان ، برخوردار از روزى [ خاصّ و شهدا ] يى كه به دست دشمنان [ يا : سركشان و نافرمانان ] در زير لواى حقّ و پرچم هدايت [ شهيد گشته‌اند ] قرار ده ، در حالى كه راه يارى آنان را پيموده و در اين راه گام بردارم [ و يا : راه يارى ديرينه‌ى آنان را بپيمايم ] ، بدون اين كه پشت كرده و يا شكّ و دودلى براى من پيش آيد و در آن هنگام ، به تو پناه مىبرم از گناهانى [ عُجب و به خود باليدن ] كه اعمال انسان را نابود مىكند . در نظر سطحى ، گمان مىشود كه جمله‌هاى اين دعا ، فقط به جهاد اصغر و پيكار با دشمنان اسلام اشاره دارد ؛ به خصوص با ضميمه‌ى اين استظهار به اين نكته كه جمله‌هاى اين دعا از ظاهر آيات شريفه‌ى قرآن اقتباس شده و به آن‌ها اشاره دارد . مانند جمله‌ى « أَعْلَمْتَ سُبُلًا مِنْ سُبُلِكَ » كه اشاره به آيات شريفه‌ى زير است :